اول از همه بابت تاپیک قبلی ام یه توضیح مختصر می دم . توی سفر که بودم کیبورد لپ تاپ فارسی نبود و منم نمی تونم با کیبورد انگیسی ، فارسی تایپ کنم برای همین تمام حس وجودم رو در یه لحظه با دو تا عکس و اون متن منعکس کردم . وقتی اینکارو می کنم آروم می شم . با این کار تمام فکر و خیالهایی که این چند وقته ذهنم رو داره مثل یه تیکه کاغذ کهنه پاره پاره می کنه برای چند لحظه از خودم دور می کنم تا یه نفس راحت بکشم ... هر چند زودگذر و موقتیه ولی بهتر از هیچیه .راستی تا یادم نرفته باید بگم علی جان نوشتی " گند بزنه اين نت و همه ي موجودات بي عاطفش رو " جمله ات رو با اجازه تکمیل می کنم " گند بزنه این دنیا و این همه حیوون پست و نون به نرخ روز خورش رو "

در حال حاضر کاری از دستم بر نمیاد . تمام توانم رو جمع کردم نشستم دارم فیلم می بینم و منتظرم ببینم آخرش چطوری تموم می شه . دیگه نفرت و خشم برام بی معنی شدن . این دنیا اونقدر مسخره اس که فقط باید بهش خندید . خسته شدم از بس فکر کردم . به جهنم ! اونی که اسمش رو گذاشته خدا خوب می دونه تکلیف بنده هاش رو چطوری روشن کنه . دیر و زود داره ولی ....

توی این تاپیک می خوام درباره یه فیلم خوب بنویسم. یه اثر موفق توی ژانر وحشت که مدتها بود دنبالش می گشتم . فیلم 100 فوت که همین امسال ساخته شده . اونقدر از این فیلم خوشم اومد که دو بار اونو دیدم . مدتها بود یه فیم خوب و خوش ساخت درباره ارواح شرور ندیده بودم . این چند وقته تمام فیلمهای ترسناک منتهی شدن به دل و روده در آوردن و خون و خونریزی مسخره و مهوع که دیگه آدم حالش بهم می خوره بره سمتشون ! اما واقعا با دیدن این فیلم لذت بردم . فیلمنامه بسیار قوی و فضای تریلر مانند زیبایی رو توی این فیلم میبینین .

داستان فیلم هم از این قراره که مارنی ( با بازی عالی فیمک جانسن ) شوهرش رو که یه پلیس بوده در دعوای خانوادگی و در راه دفاع از جان خودش به قتل می رسونه و بعد از حبس کشیدن در زندان محکوم به تحمل یکسال حبس در خونه خودش می شه . اکثر شماها پابندهایی که به مجرمین برای تحمل این نوع حبس می زنن باید دیده باشین . مارنی مجبور میشه به مدت یکسال یه پابند به پاش ببنده و اگه از فاصله 100 فوتی کنترل کننده مرکزی نصب شده در راهروی خونه اش دورتر بره ، آلارم به کار می افته و اگه تا 3 دقیقه این آلارم ادامه پیدا کنه پلیس ها میان سراغش ! . اون یواش یواش مجبور میشه خودش رو به این نوع زندگی عادت بده ولی ناگهان سر و کله روح شرور شوهرش پیدا می شه و .... ( بقیه اش رو نمی گم . اونایی که دیدن می دونن چیه و اونایی هم که ندیدن بهتره خودشون ببینن )

یه جمله ای رو مارنی توی فیلم به شنکس می گه که خیلی برام جالب بود :

" این که میگن مرگ ، ما آدمها رو از هم جدا می کنه یه مزخرف محضه !! " . البته تا جایی که من معتقدم ارواح مردگان به جایی که بهش وابسته بودن مدام سر می زنن ولی اینکه بتونن باعث آزار و اذیت بازماندگان بشن رو فکر کنم فقط توی فیلمها باید باور کرد . ولی اگه واقعا روح انسان بعد از مرگ می تونست قدرت تاثیر گذاری روی انسانها داشته باشه چقدر عالی می شد. واقعا اگه بعد از مرگ ، روحم بتونه برگرده به این دنیا چه حالی می ده ! اونوقته که من با خیلی ها کار دارم !!!!!! می تونم یه ۱۰۰ فوت بسازم که اون سرش ناپیدا باشه . فیلمنامه اش رو خودم می نویسم و ساختش رو می سپرم به دست نسا و کژوان عزیز !!! یه فیلم مستند وار به سبک جادوگر بلر یا قرنطینه !

بگذریم .... بازی فیمک جانسن رو خیلی دوست دارم . بازیگر با سابقه ، خوش تیپ و خاصیه و همتون اونو به خاطر بازی در مردان ایکس می شناسین . فیمک توی این فیلم به شدت خودش رو لاغر کرده و تیپ خاصی رو از خودش به اجرا گذاشته . میکائیل پاری هم در نقش روح شرور مایک خیلی ترسناک و موثر بازی می کنه ، هر چند تا سکانس پایانی اونو بصورت دیجیتالی می بینیم. بهتون توصیه می کنم سکانس کشته شدن جوئی رو تنها ببینین . اونقدر وحشتناکه که خودم دهنم باز مونده بود . شکسته شدن فک یه آدم بوسیله ضربات سر یه روح شرور !!! همین کافیه !!!

خلاصه می کنم ...  پیشنهادم اینه که این فیلم قوی در زیر ژانر وحشت / ارواح شرور رو ببینین تا بعد از مدتها خاطره روح زدگی و خانه ای روی تپه جن زده براتون زنده بشه !

تولد یک سالگی وبلاگ مبارک ؟ چه مبارکی ؟!

یک سالگی وبلاگم مبارک . خودم برای خودم جشن میگیرم. پارسال تقریبا همین موقع ها بود که توی یه روز سرد تصمیم گرفتم برای نوشتن درباره ژانر وحشت بیام توی این دنیای مجازی و توی این مدت دوستان خیلی خوبی پیدا کردم که هر کدومشون با وجود داشتن مشکلات خاص خودشون خیلی بهم کمک کردن و هیچوقت نمی تونم الطافی که در حقم داشتن رو از یاد ببرم . خیلی ها رو خوب شناختم و خیلی ها رو هم هیچ وقت فراموش نمی کنم ! متاسفانه نمی تونم کیک بخورم . دلم لک زده برای یه کیک کوچولو با یه دونه شمع کوچولو که مثل دوران کودکی فوتش کنم و همه غم و غصه هام رو فراموش کنم . ای کاش ماشین زمان اختراع می شد . ای کاش می شد به گذشته سفر کرد و همه اشتباهات رو درست کرد ... بعضی وقتها آینده نمی تونه جایگزین گذشته بشه . این یه حقیقت تلخه . بعضی وقتها تاثیر یه اتفاق ناگوار هیچ وقت از ذهن آدم پاک نمی شه . به هر حال از همتون ممنونم که این یک سال جیگسا و دغدغه هاش رو تحمل کردین.